cravanesque fikriyat

Yunanistan'da neler oluyorö? Vol. 1: Geri Demokrasi

2012-02-12T13:27:00.000-08:00

Bu aslında Aralık 2011 itibariyle twitter’da bir arkadaşın “Avrupa Birliği ne oldu da bu hale geldi” minvalinde sorduğu bir soruya verdiğim uzunca bir cevaptı. Artik kaybolmasın diye bloga alıyorum. Bugün Atina’da olan olaylara dair birkaç çift söz etmeden önce okunmasında bir fayda olur diye düşündüm. Oldukça basit bir dille yazmıştım, hiç akademik olmadı, bunun da farkındayım.

AB'nin ekonomik problemlerinin altında kapsadığı toplumlar arasında öncelikle bir "kader birliği" algısı oluşturmadan merkezi Avrupa yaratmaya çalışmak yatıyor. Yani Almanya’daki vatandaş için misal Polonya’daki vatandaşın sürünmesi bir anlam ifade etmiyor, Polonyalının varlığı Alman için "ucuz muslukçu" anlamına geliyor. Bu doğrultuda Polonya’da bir sıkıntı yaşandığı zaman bu sıkıntıyla mücadelede kendisini sorumlu hissetmiyor.

Özellikle alt orta sınıf ve işçi sınıfını içine alan stratalarda hâkim olan anlayış budur. Haklıdırlar da çünkü AB aslında bir konfederasyon yapısı sergilemesine karşın politikalarının belirlenmesinde ciddi derecede halk kitlelerinden kopuk, bir dizi elit siyasetçinin en üst seviyede kendi aralarında yaptıkları oylamalarla milyonların kaderini belirledikleri bir "merkeziyetçi" imparatorluktan ibaret. Başında da her daim FransAlmanya ittifakı oldu şu ana kadar. Bu tepeden inmecilik sebebiyle örneğin AB anayasası önerisi büyük başarısızlığa uğradı (ki böyle bir anayasanın varlığı uzun vadede olumlu olacakken, insanların haklı güvensizliği sebebiyle kabul görmedi).

Özetle, AB konfederasyon anatomisinde olmasına rağmen merkeziyetçi bir yapı. Buna mukabil az kazanıp maaşının yarısını vergi olarak geri veren ve bunun da mahallesine altyapı hizmeti değil, kendisine danışılmadan mesela İspanya’daki tarımcıya yardım olarak gittiğini gören alt gelir kitlelerinin "ulusalcılaşması" sebebiyle varlık sebebini ve Avrupalı kimliğini dolduramayıp çatırdayan bir yapı.

İkincisi, gene bu "tepeden inmeci" siyaset AB içindeki iş bölümünü de başlangıçta merkezden oturup kafasına göre düzenledi ve bu düzenleme bugünkü gelinen noktada kötü sonuçlar doğurdu. Zira AB ekonomik iş bölümünü tasarlarken Almanya vb. "büyük ekonomiler" henüz post-endüstriyel yapıya geçmemişlerdi. Yani hala doğrudan sanayiye ağırlık veren bir iç ekonomi yapısına sahiptiler. Bu noktada güney ülkeleri "tarım endüstrisi ve turizm" ekonomisine dayalı var olabilecek durumdaydılar, çoğu henüz Eurozone'a dâhil değildi çünkü (misal Yunanistan). Gittikçe ağır sanayi üretiminin uzak Asya’ya kaymasıyla büyük ekonomiler "hizmet sektörü“ne ağırlık vererek post-endüstriyel yapılanmaya geçtiler. Yani yurt içi ağır sanayi iş gücünü azaltmaya başladılar. Bunu yaparken de ilk başta ağır sanayiyi coğrafi proksimite içinde bulunan güney ülkelerine kaydırmaya başladılar (örneğin volkswagen'in İspanyol SEAT'ı satın almasının altında bu strateji vardır). Bu durum, aslında tarihsel manada ağır kitlesel sanayi geleneği olmayan Güney Avrupa ülkelerinin nüfuslarını ağır sanayiye kaydırmasını getirdi (gene tepeden inme planlama sahnede). Gelgelelim bunların Eurozone'a dâhil olma sürecinde Doğu Bloğu yıkıldığı için ağır sanayi iş gücünü Avrupalı büyük ekonomiler hem gene coğrafi olarak yakın, hem ucuz, hem de "sanayi geleneği/eğitimi/altyapısı olan" eski Sovyet ülkelerine kaydırmaya başladılar.

Bunun üzerine hem Euro pahalılığı yüzünden turizminden olan, hem de ağır sanayiye yönelip şimdi ihtiyaç dışı bırakılan Güney Avrupa ekonomileri birer birer patlamaya başladı. Yunanistan bunlar içinde bir de bürokratik iş gücünün hem ekonomide büyük yer tutması hem de bürokrasinin çürümüş yapısı (90ların Türkiye’si gibi) sebebiyle en kötü patlayanlardan biri oldu.

Özetle, bugün neo-faşistlerin uydurduğu gibi güneylilerin tembelliği değil AB'nin berbat ve tepeden inme planlamacılığı yüzünden bugünkü kriz noktasına gelindi. Yükün altında gene fakirler kaldılar. Bu sıkıntıları da yukarıda anlattığım gibi diğer "zengin" Avrupalılar kendi sıkıntıları değil de Güney Avrupalıların "suçu" olarak gördüklerinden, hülasa, hayali kurulan o "kader birliği Avrupası" hayalde kaldığı için kriz bir nevi AB'nin kimlik krizi haline geldi. Durum budur (uzun oldu dsfdg)

dünden bugüne hurşit güneş #2

2012-01-28T10:38:00.000-08:00

Gün geçmiyor ki „Türkiye’nin sonuna inşallah yazılması gereken cümlelerin analiz niyetine okutulduğu bir sirk“ olmasına ilişkin durumlara maruz kalmayalım. Gerçi bu kısaca bahsedeceğim şey hiç bitmeyen bir hikâye olduğundan kendisine her gecen dakika maruz kalıyoruz. Özellikle son 1 yıldır pişirilen „merkez bankasının fiskal stratejisi çok kötü patlayacak, dolar çılgın atacak, Türkiye cırtlayacak“ edebiyatı da kısa vadedeki mazide yerini alırken sayın mebusumu üzen bazı kendini bilmezler çıkmışlar. Hepsini çok ayıpladım.

Dostum güvercin demişsin ama bu akbaba?

2012-01-27T13:31:00.000-08:00

Başlığı görünce sanıyorum ki çoğu kişi Ece Temelkuran’dan bahsettiğimi anlamıştır. Beni twitter’da falan takip edenler zaten kendisi hakkındaki hissiyat ve fikriyatımı bildiklerinden hak ettiği halde uzun uzadıya kendisine hakaret etmekle uğraşmayacağım, çünkü gün geçtikçe emin oldum ki kendisini suratı su tutmayan branda bezinden yapılmış insanlar kategorisinde incelememiz gerekiyor. Hülasa, bugün The Guardian’da yayınlanan yazısından sonra kendisine hakaret etmenin normal bir insan üzerinde yaratacağı etkiyi yaratmadığına tümden kani oldum ve ekonomik davranmaya karar verdim.

Aşağıda 27 Nisan E-Muhtırasını izleyen kıta bindirmeli cumhuriyet mitinglerinden başlayarak kendisinin rezillikler tarihinin ufak bir çetelesi var, pek kapsamlı değil, kendi seçtiklerim... Alışkanlık edindiğim üzere salt kolektif hafızamızdan silinmesin diye şuraya not düşüyorum.

Sınıfsız domateslerin gezegeninden bildirmesiyle de tanıdığımız acar ve vijdanlı “solcu” ET hanimin Kurtuluş Savaşı mitolojisine yamanarak yaptığı cuntaperver güzellemeleri muhtıranın arkasından Ankara’da yapılan miting ile başlıyor.

“İstanbul'daki entelektüel çevreler, ekseriyetle, Ankara'da yapılan mitingden pek hoşlanmadılar. Hrant'ın ölümünün ardından yükselen milliyetçi, hatta ırkçı dalgaya çanak tutan militarist, neredeyse faşizan mitinglerin, tepkilerin bir devamı olduğunu sandılar. Oysa miting, laiklik saplantılı ve onun kadar önemli başka hiçbir derdi olmayan orta sınıfın hezeyanı şeklinde cereyan etmedi. Miting, önemli oranda militarist değildi. İnsanlar bağırıyordu:
"Ne postaldır ne takunya, cumhurundur Çankaya!"Hasbelkader iktidara gelmiş muhafazakâr Müslüman hükümetin bir cumhurbaşkanı çıkarıp memlekette ipleri germesinden korkmadan ve bu gerilimden çıkacak azgelişmiş ülke patırtısından utanmadan. Nereden baksanız "72 buçuk millete karşı" verilmiş bir mücadeleyle kurulmuş, toprağını, kuşaklar boyunca daha aydınlık, daha eşit, daha adil bir ülke için ölen gençlerin gövdeleriyle biriktirmiş bir ülkenin buna hakkı vardır: Utanmadan ve korkmadan yaşamaya. Bu miting bunu söylemek isteyen insanların mitingiydi.”

ET neye dayanarak yapmış belli değil ama bir şekilde mitingin “önemli ölçüde militarist” olmadığını söylemiş. Bu ölçümü neye dayanarak yapıyor bilemiyoruz ama kendisi vicdanlı ve solcu bir güvercin olduğundan doğru olduğunu varsayıyoruz. Sonuçta o 72 buçuk milleti yenmiş, yıldırımlar yaratan bir irkin ahfadı olduğundan ne yaptığını biliyordur. Üstelik solcu ve Hrant Dink’in arkadaşı, evet, bu kısımlar önemli. Yazının gerisinde de vijdan yapmış, tamamını okumak isteyenler şuradan yakabilir. Tabii son paragrafta Kürtler ölmesin, Türkler de ölmesin, seker de yiyebilsinler dediği için 72 buçuk milleti unutuyor ve kendisine kessssssinlikle ulusalcı demiyoruz.

Ardından İstanbul mitingi geliyor ve ET burada matematiksel dehasını da konuşturarak Hrant Dink’in cenaze törenindeki kitleler ve Tandoğan meydanındaki kitlelerin kesişim kümesini buluyor. Yanlış anlama olmasın, burada 301 duruşmaları sırasında adliye önünde Hrant Dink ve Orhan Pamuk’u linç etmek üzere toplanan CHP, İsçi Partisi, MHP, ADD gibi oluşumlar tarafından örgütlenen, kürsüden hatırladığım kadarıyla Necla Arat veya Nur Serter’in “gururla ulusalcıyım demek için, gururla TÜRKÜM demek için buradayız” diye çığırdığı, Tuncay Özkan’ın podyumda histeri krizleri geçirdiği, İzmir nümayişi sırasında rıhtımdan geçen Sahil Güvenlik teknesinde mürettebatın güverteye çıkarak hazır olda selam durduğu bir post-muhtıra etkinliğinden bahsediyoruz. ET burada nasıl oluyorsa Hrant Dink’e yas tutan kitle ile Hrant Dink’i fiilen linç eden kitle arasında bir ortak küme buluyor. Bunu sen ben yapamayız, ama ET matematik dehası sayesinde bunu yapabiliyor.

“Ankara'daki mitingden sonra şimdi, hepimiz, Türkiye üzerine söz söyleyenler, düşünenler, yazanlar olarak, düşünsel ve siyasi pozisyonlarımızı tekrar gözden geçirmek zorundayız. Miting ne kimi aydınların sandığı gibi "kara gömleklilerin toplantısı" oldu ne de "faşizan" bir kalkışmaydı. Miting, kürsüden konuşanların değil, meydanı dolduranların, bu ülkede utanmadan ve korkmadan yaşamak isteyenlerin vicdani tepkisiydi. Sivildi! Vicdaniydi! Demokratikti!
Şimdi avucumuzda tek bir sözcük kaldı:Vicdan! Ankara'daki mitingde de Hrant'ın cenazesinde de insanlar, o büyük kalabalıklar bu sözcüğün ardından yürüdü. Sadece bu sözcüğün ardından. Şimdi görmemiz gereken budur. Eğer sokağa yetişmek ve onunla birlikte yürümek istiyorsak oturup vicdan meselesi üzerine düşünmek ve bütün pozisyonlarımızı gözden geçirmek zorundayız.”

ET tüm bunların bizi ikna etmeyeceğini düşünmüş olacak ki “Genelkurmay'ın açıklamasıyla mitinglerin daha da coşmuş olması bu mitingleri otomatik olarak militarist yapmaz” cümlesiyle noktayı koyuyor. Bize tabii ki kendisinin tespitine eyvallah demek düşüyor, zira kendisi vijdanlı, solcu ve Hrant’in arkadaşı olduğu kadar 72 buçuk millete karşı savaş verip bu vatani kanla kurmuş yıldırımlı falan bir irkin ahfadı. ET kısacası, herkes ve her şey, bu onun o kocaman, vijdan ve empati dolu yüreğinde herkes için yer olduğunu ispatlıyor.

ET 2007’den bugüne yıllarını aynı vijdan, empati, sosyal duyarlılıkla geçiriyor, kah Kürtler seker yiyebilsinler diye kendini paralıyor, kah “cumhuriyet kazanımlarını” savunuyor, kah Hrant’a göz yaşı döküyor, kah oradan buradan misal Tunus’tan havadisler getiriyor.

ET’yi şahsen son bıraktığımda kendi değişiyle fenomenal akademik gazeteci Yalçın Küçük’ün fenomenal savunmasını mahkeme salonundan bildirmekteydi. Biz de haliyle el çırpıp helehelehelehele dedik. Sonra The Guardian’a kendisi gibi özgürlükçü, demokrat ve cesaretli muhalif gastecilerin Türkiye’de nasıl baskı gördüğünü, nasıl bir “güvercin tedirginliği içinde” işsiz güçsüz kaldığını anlatmış.

Ben bunları niye yazdım. Birincisi unutmayalım diye. İkincisi kıssadan hisse, iyi ki bir blogum var ki vijdan ve solculuk timsali ET’ye dair düşündüklerimi istediğim gibi yazabiliyorum. Ya bunları ayni ET gibi sansürle mücadele eden “özgürlükçü sosyalist” bir gazetede yayınlatmaya yeltenseydim de imzasız boku sidiği yayınladıkları yerde yazdığım yazıya editoryal tasarrufumuz deyip yayınlamasalardı…

O yüzden, iyi ki varsın vijdansiz kapitalist Google ve iyi ki varsın onun yavrusu blogspot ^^

dünden bugüne hurşit güneş

2012-01-12T15:27:00.000-08:00

Aşağıdakiler dünden itibaren Hurşit Güneş ile twitter’da aramda gerçekleşen ve Hurşit Güneş’in beni dava edeceğini tekrar edip durmasıyla sonuçlanan „iletişimin“ dökümüdür. En baştaki diyalog içermeyen birkaç tweet’i olayın başlangıcının anlaşılması için alıntıladım. Kronolojik olarak yukarıdan aşağıya doğru sıralanmış durumdalar.

Beyaz Adamın Ahlaki Didaktizmi

2011-12-31T03:34:00.000-08:00

Az önce twitter’da okudum. Uludere kaymakamı devlet halkını bombaladıktan 2 gün sonra olay yerine gitmiş ve köylüler tarafından dövülmüş.

Bunun ardından devlet-i ebed müddet ezberiyle beyni hamurlaşmış, 35 insanın ölümüne oh çekmekten imtina etmeyen cenahın „işte devlete el kaldırıyorlar“ hönkürmeleriyle anında görüntü vermesine zaten şaşırmıyoruz. Sonuçta kuduz köpeğin doğasında ısırmak vardır. Onlar da doğalarının gereğini yapıyor.

Beni bu tür tabloların ardından şahsen en çok rahatsız eden her zaman empati dolu beyaz adamdır.

Beyaz adam da kaymakama „reva görülen“ muameleden sonra derhal sahneye çıkmış, dün diktatörleri tepetaklak eden Arap devrimcilere takındığı o lütufkâr „haklılar ama çok vahşi ve çok terlikliler“ tavrıyla Kürtlere „iyi ahlak“ öğretmeye başlamış, „yaşananlar acı evet ama kaymakamı dövmek de çok vahşi“ edebiyatını döktürür olmuş.

Şahsım adına Uludere kaymakamına en samimi geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum ve bu olayı „şahsi almamasını“ salık veriyorum. Zira orada o dayağı yiyen kendisi değil, ordusuyla, bürokrasisiyle ve hükümetiyle dayağı hak etmiş olan devletti, onun payına da eylemin öznesine ulaşamayan eller ve özne arasında „medyatör“ olma rolü düştü. Umarım ciddi bir durumu yoktur ve çabucak iyileşir.

Her neyse, ne diyorduk?

Hah… Çekilir gibi değilsin beyaz adam.

Kürt müsün ? yaftalamak için sormuyorum,yanlış anlama .

2011-12-30T06:24:00.001-08:00

buna benzer bir soru daha önce de sorulmustu, o zaman steve biko'dan bir alintiyla cevap vermistim, fakat ingilizce orijinalini yazmistim ama simdi türkçe yazayim ki herkes için iyice anlasilir olsun.

siyah olmak bir dermal pigmentasyon meselesi degildir, siyah olmak düsünsel bir pozisyondur.

hasili, dermal kürt degilim ama zihinsel olarak kürt oldugumu söyleyebilirim sanirim. selametle.

bana bu aparat araciligiyla sorular sorabilir ya da anonim olarak ilan-i ask edebilirsiniz.

çürüme

2011-12-30T03:41:00.000-08:00

Yukarıdakiler 30 Aralık 2011 tarihi itibariyle Türkiye'de hakikate düşmanlığın ve ahlaki çürümenin kolajıdır.

Aşağıdaki de hakikatin resmi. Seçim sizin.

Batatürk

2011-12-17T15:40:00.000-08:00

Bahadır Baruter çapındaki, faşist diktatör hayranı, resmi ideoloji yalakası adamların yıllar yılı bir ülkedeki "saygın karikatürist" kontenjanından ekmek yemeleri zaten o ülkeden 80 yılda çıkabilen en demokratik hükümetin AKP olması çapsızlığını yeterince açıklayan bir şey. Siz hala o salak karikatürü birbirinize "FWD: FWD: FWD hll olsn walla" diye yollamaya devam edin bakalım.

Bugünün Avrupa coğrafyasında muhalefet kavramının içinin bu kadar boş olduğu, bu kadar yerlerde gezdiği başka bir ülke bilmiyorum.

Siz herkes değilsiniz

2011-12-10T08:19:00.000-08:00

Adalet ve ifade özgürlüğü anlayışı 80 yıllık çifte standart üzerine kurulmuş olanlar, çifte standart uygulayabilme iktidarını kaybedince birdenbire ifade özgürlüğü ve adalet militanı kesiliveriyorlar ya hani… Bir toplumun bugününde yaşananları tamamen tarihinden koparıp “x’i sevmeyebilirsiniz, sevmeyebiliriz ama onun da adil bir y’ye hakkı var” demagojisiyle epik destanlar yazıyorlar ya hani… O zaman çok garip hissediyorum. Hem deli gibi gülmek geliyor içimden hem de kusacak kadar tiksiniyorum.

Yok, size adalet, yok size vicdan, yok size ifade özgürlüğü. Çünkü tarihsel olarak size “herkes” kadar adil davranmak, adalet kavramının anlamını yitirmesi demektir. Çünkü size “herkes” kadar adil davranmak, Hitler’i cinayete azmettirmekten yargılayıp 15 yıla mahkûm etmek, mahkemeye de kravat takip geldiği için iyi halden ceza indirimine gitmek demektir. Size “ifade özgürlüğü” vermek ifade özgürlüğü kavramının ölüm fermanını imzalamaktır. Size vicdan göstermek, vicdan kavramının içinin boşaltılmasıdır.

Sizin suçunuz tarihsel. Ve siz kendinizi bu tarihsellikten koparmadıkça, o tarihin karşısına çıkmadıkça, o tarihi mahkum etmedikçe ve hatta o tarihsel suçu bugün hala legitimize etmeye çalıştıkça; siz adalete, vicdana ve ifade özgürlüğüne kastetme suçunu bugün övmeye ve hâkim kılmaya devam ettikçe, “herkes” gibi yargılanmayacaksınız. Böyle bir hakkiniz olmayacak.

Sizin hakkınıza düsen şey sadece tarihin kapağının üzerine kapanması ve o kapağın altında acımasızca ezilmenizdir.

Kendinize acınmasını ve vicdan gösterilmesini beklemeyin. Siz herkes değilsiniz.

KK incileri vol. 34535

2011-11-26T11:45:00.000-08:00

Kemal Kılıçdaroğlu tarih itibariyle katıldığı Avrupa Sosyalistleri partisi kongresi liderler oturumunda gene bir sürü inci döktürmüş. Arap Baharını aklınca analiz etmeye çalışıp sıvadığı kısımları geçiyorum, çünkü zaten aylardır Arap Baharı hakkında yazıp çiziyoruz. Benim konuşmanın son kısımlarındaki formal bazı noktalara takıldım ki, bunlar bir ülkenin ana muhalefet lideri açısından trajik bilgi eksiklikleridir.

Hazret,

"Daha AB olmadan biz kendi ülkemizin bağımsızlığını sağladığımızda gittik İsviçre'den medeni kanunu getirdik. Bize zorla kimse, 'medeni kanunu getirin, AB'nin kuralı budur' diye söylemedi. Ama biz çağdaş uygarlık, kadın erkek eşitliği, demokrasi ve özgürlükler nedir, nasıl bir anayasa olmalı, medya özgürlüğü nasıl olmalı bunların peşindeyiz. Bunu istiyor ve arzu diyoruz."

buyurmuş.

Birincisi Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra İsviçre medeni kanununu falan "getirmiş" değildir. Yürürlüğe konan şey İsviçre medeni kanununun Tek Adam'ın gönlüne göre kesilmiş biçilmiş, tonlarca maddesi çöpe atılıp kelaynağa çevrilmiş, İsviçre'nin tarihsel siyasi formu olan "federasyonalizm" ilkelerinin tamamı yok sayılıp merkeziyetçi bir siyasi yapıya eklemlenmiş garip ve kişiliksiz bir metin parçasıdır.

İkincisi "AB'nin kuralı budur" diye kimse söylemedi derken, o dönemde zaten AB'nin olmamasını ve İsviçre'nin bugün hala AB üyesi olmamakta direnmesini geçiyorum, memlekette "Efendiler, muasır medeniyetin kuralı budur, bu şems-i siperli serpuşun adı da şapkadir, bunu giymeyeni asıyoruz" diye dolaşan bir diktatörün olması zaten böyle bir gerekliliği ortadan kaldırıyor mantıken.

Üçüncüsü, Kemal bebişim sanırım o noktada "biz bakın nasıl tam bağımsızdık, dışarıdan kimse bize şunu yap bunu yap diyemiyordu" retoriği yapmaya çalışmış. Bu durumda kendisini MEB İnkılap Tarihi kitabının ötesinde bir Cumhuriyet tarihi öğrenmeye davet ediyor ve bu seansımızı Gazi Paşa'dan aşağıdaki bir alıntıyla kapatıyoruz.

İngilizlerin temel çıkarlarına dokunmadıkça, Anadolu’da bir direnme hareketine girişilebilir. Mustafa Kemal (Doğan Avcıoğlu, Milli Kurtuluş Tarihi. Cilt 1. Sayfa 203)

Kemalist kişilik bozukluğu #4324535

2011-11-26T09:11:00.000-08:00

Açlar ve çıplaklarla meskun olan bir yer medenileştiriliyor, geriliğin ana merkezi olan bu muhitte şimdi Türk motörlerinin uğultusu birbirine karışıyor.

Tan yahut Cumhuriyet Gazetesi (1937)

Bu sorunun çözülme yöntemi bugünki insan haklarına uymuyor ama o dönemde başka çare yokmuş zaten. Bence sonuca bakmak lazım. Sonuçta bugün Tunceli bölgesi en görgülü, en eğitimli, demokrasiye inanan insanlardan oluşuyor. Mesela sürgünlerden söz ediliyor. O sürgünlerde çok iyi yetişmiş genç kızlar var. Belki o bölgede, ortaçağ şartlarında kalsalardı o aileleri kuramayacaklardı.

Gülsün Bilgehan (2011)

Gülsün'e sorsanız on numara anti-emperyalist / anti-kolonyalisttir. İşte buna literatürde Kemalist kişilik bozukluğu deniyor.

Arthur Cravan (2011)

Bilgilendirelim bebişim

2011-11-23T09:36:00.000-08:00

Kılıçdaroğlu başbakanın Dersim konusunda derhal "bilgilendirilmesi" gerektiğini söylemiş. Kemalciğim ben bu siyasi ağza aşina biri olarak ne demek istediğini pekiyi anladım, muhakkak ki muhatabın da anlamıştır, ama bu ülkede siyasileri bir kenara çekip "bilgilendirecek" bir askeri otorite artık yok. Sen istedin diye de o günler geri gelmeyecek. Bunu o beyin taşımadığına kani olduğum kafana artik sokarsan iyi olur.

öptm kib bye

Başbakan Erdoğan ile bedelli askerlik üzerine bebişim stayla diyalog denemesi

2011-11-23T07:24:00.000-08:00

Sayın Başbakan

Bedelli askerlik ile ilgili açıklamalarını okudum ve sana sorular hazırladım. O sorular boy boy, sana soran Arthur kovboy. Önce dediklerini bir özetliyorum.

30 yaşında olanlar 30000 lira verip bedelli yapabilecekmiş.

Vicdani ret söz konusu olamazmış çünkü „sizler“ askerliği peygamber ocağı olarak görüyormuşsunuz.

Simdi burada bana yamuk gelen birkaç sonuç çıkıyor, onları soruyorum.

Peygamber ocağı diye kutsiyet yüklediğin yere 30000 lira karşılığı “girmeme lüksü” veya “muafiyeti” satın almayı bu kutsiyetle hangi ahlaki zeminde bağdaştırıyorsun?

Senin peygamberinin ocağı girmemek için üstüne para verilecek kadar kötü bir yer mi? Böyle bir durum var ise insanların “girmeme” tercihini reddetme hakkini sana kim verebilir? Eğer burası girmemek için “üstüne para verilecek kadar kötü” bir yer değilse, sen böyle bir uygulama başlatarak kendi peygamber ocağını aşağıladığının farkında değil misin?

Üçüncüsü, senin gidip Arap ülkelerinde propagandasını yaptığın gibi “laik” bir ülke ise burası, yurttaşlık zeminindeki zorunlulukların herhangi birisinin peygamberine göre uygulanması laiklik ile çelişmiyor mu? Özetle: senin peygamberin ve ocağı, bu ülkenin Hıristiyan, Musevi, Budist, Şamanist, ateist, agnostik ve saire yurttaşlarını neden ilgilendirsin?

Diyelim ki peygamber ocağı gerçekten çok beter bir yer ve buraya “çile” doldurmak için gidiliyor. Bu durumda tekrar: senin peygamberin ve ocağı, bu ülkenin Hıristiyan, Musevi, Budist, Şamanist, ateist, agnostik ve saire yurttaşlarını neden ilgilendirsin?

Eğer askerlik bir meslek ve yurttaşlık hizmeti olarak tüm yurttaşları ilgilendiriyor ise, bunun senin peygamberin ve ocağıyla ne ilgisi var?

Son olarak eğer askerlik bir meslek ve yurttaşlık hizmeti ise bunun herhangi bir kutsiyetle ne ilgisi var? Eğer aynı ülkede yaşadığım insanlara bir süre “karşılıksız” hizmet etme zorunluluğum olacaksa bunun nasıl olacağına dair neden bir tek tip uygulama var? Bu ülkede hasta, yaşlı, düşkün, olup da yardım bekleyen insan yok mu? Onlara hizmet, hizmetten sayılmıyor mu? Yurttaşlık hizmeti denen şey senin lügatinde eline tüfek alıp yaylalar yaylalar diye koşturmak mıdır?

21. Yüzyılda başbakanlık yapıyorsun ama mantığın hala 1900’lerin başlarında kalmış, küflü ittihatçı mantığı. Bu konuda hiç kendini sorguluyor musun?

Simdi sen bu soruları kendine bir sor, benim az isim var, sonra gene konuşuruz bebişim. :*

ırkçılık 101

2011-10-28T07:34:00.000-07:00

"700 yıldır, bu şehirde, camiler, kiliseler, havralar, insanlara, birlikte huzur vermiş. Avrupa'nın bugün sağlamaya çalıştığı o hoşgörü, bizim genetik kodumuzda var."

Egemen Bağış, 2011

paçozluk

2011-10-27T14:46:00.000-07:00

Sevgili insanlar,

diyeceğim o ki, Türk, Rum, Ermeni, Kürt, İngiliz, Alman falan filan olmak, bunların her biri aslında gene bizim kafalarımızda yarattığımız sentetik kavramlar olmalarının dışında, seçebildiğimiz şeyler değiller.

Ama milliyetçi olmak bir seçimdir ve çok büyük miktarda paçozluk ihtiva etmektedir.

Lütfen paçozluk etmeyin.

#hukumetistifa #israil 1

2011-10-19T10:59:00.000-07:00

Tarih itibariyle twitter’da bu etiketlerle vikvikleyen tiplerin yazdıklarına bakıyorum, eğer bunları kabaca gruplarsak pozisyonları özetle söyle:

„İsrail bir askeri için 1000 Filistinliyi verdi, sen 24 şehit için ne vereceksin RTE“ diye çığıranlar.

„Sınırdan terörist kabul ettin, generalleri hapse attın, 10 yıldır yeterince öldüremedin, Amerikan Kürt Partisi AKP“ diye cırıldayanlar.

Bu mantıkla düşüneceksek birinci gruptakilere doğrudan bir önerim var. Hem de İsrail’in yaptığından çok daha „ekonomik“ bir öneri.

Ölen bir asker için derhal “değiştirilemez ilk üç madde” gibi saçmalıklardan arındırılmış, akıl mantık sınırları içinde kabul edilebilir bir anayasa yapılsın.

Hükümet bu anayasa çerçevesinde ölen bir başka asker için ilköğretim seviyesinden itibaren anadilde eğitime olanak tanısın.

Hükümet bir diğer ölen asker için tüm devlet hizmetlerinde anadil hakki tanıyan düzenlemeler yapsın, misal trafik tabelaları vb. çok dilli hale getirilsin. Yargı süreçlerinde ve diğer bürokratik işlemlerde anadil hakkı tanınsın.

Ölen bir diğer asker için tüm Türkiye çapında yerel güvenlik güçleri dahil olmak üzere merkezi bürokrasinin elinde bulunan tüm birimler şehir belediye meclisinin, yani şehir halkının doğrudan yönetimine geçirilsin.

Bir diğer asker için şehir meclisleri yerel referandumlar düzenleme hakkına sahip olsun, şehir meclislerine merkezi anayasa, ceza kanunu ve evrensel insan hakları ilkeleriyle çelişmeyecek her türlü yerel yasasını hazırlayabilme yetkisi verilsin.

Bir diğer asker için vicdani red hakkı kabul edilsin ve profesyonel ordu + yerel gönüllü milis jandarma hibrid modeline geçilsin.

Bir diğer asker için buna mukabil gene tüm Türkiye çapında şehirler bazında halkın kendi emniyet genel müdürü ve yerel jandarma komutanı dahil bürokratlarını oylayarak seçme, atama ve görevden alma hakkı tanınsın.

Bir diğer asker için mecliste çok dillilik esası olsun, herkes kürsüde anadilini konuşsun.

Bir diğer asker için Diyanet işleri başkanlığı denen abuk kurum ortadan kaldırılsın. Tüm dinler devlet kontrolünden çıkarılsın. Dolayısıyla cami ya da cem evi fark etmeksizin herhangi bir ibadethanenin „devlet tarafından tanınması“ komikliği ortadan kalksın, cumhuriyet kurulduğundan beri ilk defa gerçek bir laik düzene geçilsin, Anadolu’daki alevi, özellikle Kürt alevi köylerine camiler yaparak halkın psikolojik baskı altına alınması da ortadan kalksın.

Etti mi dokuz (sayıyla 9)?

Geriye 15 asker kalıyor. Sizin bu 1’e 1000 mantığındaki misket hesabiniz üzerinden gidersek bu on beş bin (sayıyla 15000) PKK’lıya tekabül ediyor. Bu 15K’lık bonusu da bir adet bağımsız “hakikatleri araştırma komitesi” kurulması ve son 30 yılda her iki taraftan da hakkında suçlama bulunan herkesin, sivil mahkemelerce adil bicimde yargılanması ve bu süreç içinde Öcalan’ın tecrit koşullarından çıkartılıp normal mahkumiyet koşulları altında aynı sivil mahkemelerce tekrar yargılanmasına ayıralım.

Simdi gelelim sorumuza. Ey sen “bir askeri için 1000 Filistinliyi verdi, sen 24 şehit için ne vereceksin RTE, hükümet istifa!!!1” diye cırlayan. Bilmem farkında mısın ama bu yukarıda saydıklarımızın gerçekleşmesi için ne 24 askerin ölmesine gerek var, ne de onlar için 24000 PKK’linin hayatının değiş tokuş edilmesine. Bunlar zaten modern bir demokrasinin olmazsa olmazları, müzakere bile edilmemesi gereken, müzakere edilmesi abes olan en normal hak ve düzenlemeler. Bunların yapıldığı bir yerde zaten şiddet olmaz, ölüm olmaz, savaş olmaz. Bunların olduğu bir yerde savaş, şiddet isteyen kimse iltifat görmez, destek bulamaz. Dünyada mevcut örneği çok. Sana garanti veriyorum.

Peki, ama ey sen “bir askeri için 1000 Filistinliyi verdi, sen 24 şehit için ne vereceksin RTE” diye cırlayan akbaba, yarın RTE kürsüye çıkıp şu ölen 24 askerin başı için bu yukarıda saydıklarımızın hepsinin derhal yapılacağını söylese, sen RTE’ye acaba hangi küfürleri edeceksin, twitter’da, facebook’ta, sikindirik doğan medya gazetelerinin okur yorumu satırlarında hangi faşist hezeyanları haykıracaksın, RTE’yi hangi “emperyaaaağlist” gücün ajanı olmakla suçlayacaksın? Sende hiç utanma var mı?

Ey sen “Sınırdan terörist kabul etti, generalleri hapse attı, 10 yıldır yeterince öldüremedin, Amerikan Kürt Partisi AKP” cırıldayan, TRT şeş gibi komik bir kanalı bile hazmedemeyip faşist öğürme nöbetleri geçiren akbaba, senin o ölen askerler umurunda mı? O ölen çocukların on tanesinden dokuzu, ya senin “oyunu bulgura kömüre satan bidon kafalılar” dediğin insanların çocukları, ya da dilini duymaya tahammül edemediğin, caz konserinde duyduğunda minder, şişe fırlattığın, şu anda evinde Kürtçe ağıt yakılan ana babaların çocukları. Sen hükümet istifa diye çığırma fırsatı yakalayınca mı insan oldukları aklına geldi? Ulan daha 6 ay önce bu çocuklara belki bidon kafalı diyordun, simdi kınalı kuzu mu oldular? Sende hiç utanma var mı?

Bu kadar yazdım, son sözüm de PKK’ye olsun. Bakin abi, hani sizin “asimilasyoncu hükümet, katliamcı AKP, soykırımcı Erdoğan” dediğiniz insanlar var ya, şimdi bir yanda onlar var, diğer yanda da işte bu yukarıda seslendiğim bu beğenmediğiniz AKP’nin, beğenmediğiniz icraatlarına bile tahammül edemeyen, “açılımı lanetliyorum” çizgisindeki hayvan sürüsü var. Yani sizin bu soykırımcı, katliamcı falan filan dediğiniz AKP var ya, hani bu hayvan sürüsünün “Habur’dan içeri PKK’li aldı, TRT şeş açtı, Amerikan Kürt Partisi” falan diye salladıkları AKP... Beğenseniz de beğenmeseniz de iyi kötü konuşabileceğiniz tek insanlar bunlar. Eğer ki tabii konuşmak gibi bir derdiniz var ise. Yoksa alternatif yukarıda duruyor. O yüzden bence aklinizi başınıza, başka bir şeyinizi de döşünüze devşirin ve bence Amerikan Kürt Partisi ile konuşun. Eğer ki tabii konuşmak gibi bir derdiniz var ise.

our problem is pr

2011-09-21T11:00:00.000-07:00

"biz ezilen bir halkız, bize her yol helali hoş olsun" kafasındaki arkadaşlar, yarın öbür gün devran dönerse son durağınız auschwitz'den dolayı bugün gazze'yi bombalamayı kendine hak görenlerin vardığı durak olmasın. çok ayıp olur.

öptm kib bye

Dünden bugüne tunaloji ;)

2011-09-20T01:21:00.000-07:00

tuna kiremitçi’nin inanılmaz derecede hazırcevap bir insan olması ;)

Son tivitler itibariyle pipi büyütme şeyleri satan bir spammer'ın araya karışması da ayrı bir güzellik kattı.

;)

bayan yanı

2011-09-18T09:40:00.000-07:00

Bugünlerde "bayan yanı" uygulamasını diline dolayıp "şeriat geliyor" diye titreme nöbetleri geçirenler, AKP gericiliği edebiyatının dibine vuranlar acaba bu uygulamanın Türkiye'de 70 yıldır var olduğunu ve benzer uygulamaların dünyanın pek çok yerinde olduğunu biliyorlar mi acaba, merak ediyorum...

Zürih Kantonal Hatlarından bir otobüsteki "saat 20.00'dan itibaren sadece kadınlara ayrılmış" otobüs koltukları.

Yukarıdaki resme ek güncel birkaç örnek olarak British Airways, Qantas ve Air New Zealand'in uygulaması etrafında gelişen güncel tartışmanın yanında, Berlin'de kadın yolcuların İsviçre modeline benzer bir modelin yürürlüğe konması için birkaç ay önce başlattıkları bir inisiyatif var. Buna ek olarak Japon Skymark hava yollarının kadın yolculardan aldıkları yoğun istek ve şikayetler sebebiyle 2001 yılında "bayan yanı" uygulaması için aldığı karar var (linkteki haberde ayni zamanda Tokyo demiryollarının uzunca bir zamandır benzeri bir konsepti uyguladığı (sadece kadın yolcuların alındığı vagonlar dahil) yazıyor. Dahası Almanya'nın en büyük E-Turizm acentelerinden birinin yaptığı güncel ankete göre ayrıca her 6 kadın yolcudan biri uçaklarda "bayan yani" uygulaması istiyor. Aslında biraz daha zaman ayırsam daha böyle bir sürü şey bulurum ama gerek olduğunu sanmıyorum. Sadede geleyim...

Bunun dünyanın başka yerlerinde de uygulanıyor olması, kadına (veya diğer durumlarda olduğu gibi çocuklara) pozitif ayrımcılık değil de erkeklere karşı bir negatif ayrımcılık, bir nevi misandrizm yahut androfobi olarak görülebilir mi? Evet, pek tabii görülebilir. Gelgelelim bu durumda söz konusu örneklerden görüldüğü üzere küresel bir sosyal meseledir ve bu şekilde tartışılması gerekir (ki Türkiye dışında her yerde bu şekilde tartışılıyor). Yamuk yumuk bir sekülarizm anlayışı temeline oturtulmuş bir "laiklik - şeriat" dikotomisi üzerinden tartışılınca ortaya çıkan şey soytarılıktan başka bir şey olmuyor. Gerçi bu hezeyanları çıkartanlar da tescilli siyasi soytarı zaten. Şaşıracak bir şey yok aslinda. Bunların kendilerinden başka herkesi dünyadan bihaber zannetme salaklıkları beni çileden çıkartıyor o kadar.

Zamanaşımı

2010-09-11T11:21:00.000-07:00

Bu zamanaşımı tartışmasına en azından hukuki bir somut dayanak olsun da neler yapılabileceği daha sağlıklı tartışılsın diye bu yazıyı yazmaya karar verdim. Bu konuda doğrudan ceza hukukundaki ilgili maddeleri temel alıyorum. Buna mukabil zamanaşımı, dava zamanaşımı ve ceza zamanaşımı diye ikiye ayrılıyor.

Dava zamanaşımı: Kanunda belirtilen suçlarda, belli süreler geçtikten sonra dava açılmaması veya açılmış davanın karara bağlanmaması halinde düşmesini ifade ederken;

Ceza zamanaşımı: Kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının,kanunda belirtilen suçlarda, süreler geçtikten sonra (sanık yakalanmamışsa) cezanın çektirilmemesini ifade ediyor (bu açıklamayı ek$i sözlük'te justinianus yapmış ki kendisi hukukçu)

Şimdi ceza kanuna dönelim:

Dava Zamanaşımı MADDE 66. - (1) Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

Şimdi şu fıkraya bakalım buna ek olarak:

(6) Zamanaşımı, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği günden, teşebbüs hâlinde kalan suçlarda son hareketin yapıldığı günden, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, çocuklara karşı üstsoy veya bunlar üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından işlenen suçlarda çocuğun onsekiz yaşını bitirdiği günden itibaren işlemeye başlar.

Kaynak: http://www.ceza-bb.adalet.gov.tr/makale/158.doc

Peki bu, darbecilere zamanaşımı uygulanması konusunda ne anlama geliyor (hukuk eğitimi görmüş ama mesleği hukuk olmayan biri olarak baktığımda gördüğüm kadarıyla)? Şu anlama geliyor: Kenan Evren bizzat şahsi özelinde 1989'a kadar iktidarda kaldı ve 1989'a kadar öznel olarak bu rejimin sorumlu olduğu binlerce suç işlendi. Haydi 89'dan sonra işlenenlerden sorumlu "tutamıyoruz" çünkü bireysel formal iktidarı orada sona erdi. Ama 9 yıllık periyoddaki her türlü hukuksuzluktan yargılanabilir ve 12 eylül 2010 tarihinden itibaren son işlediği suçun zamanaşımına uğraması için 9 yıl daha var demektir. Şu an varolan anayasal düzenleme ise darbecilerin kesinlikle yargı önüne çıkmasını engelleyen ve onları "dokunulmazlık" ile koruma altına alan bir düzenleme. Öyleyse birinci hedef bu dokunulmazlık durumunu ortadan kaldırmaktır.

Son olarak, "zamanaşımından ötürü asla yargılanamazlar" diyen arkadaşlara ve onların haklı çıkmaları için dua eden Evren Paşa hazretlerine şöyle bir not düşeyim:

ADAMIN GÖTÜNDEN KAN ALIRLAR KAMİL, KAN!